Vitamine C heeft een breed spectrum antioxidantfunctie met het vermogen om celstructuren en DNA te beschermen tegen schade door vrije radicalen. Vitamine C is opmerkelijk veilig, zelfs in enorm hoge doses. Vergeleken met veelgebruikte medicijnen op recept zijn er nauwelijks bijwerkingen.
Hoe hoog de concentratie ook is, vitamine C is niet schadelijk voor gezonde cellen. Toch heeft vitamine C, via een reeks enzymatische en metabolische reacties, een indrukwekkend vermogen om een groot aantal ziekten, waaronder kanker, te beschermen en te behandelen. Als iets zo effectief is in het behandelen van ziektes, dan zal de FDA er alles aan doen om publieke toegang te voorkomen.
De voordelen van langdurige consumptie van vitamine C boven de door de Amerikaanse overheid aanbevolen dagelijkse hoeveelheid (ADH) worden algemeen erkend en omvatten een verminderd risico op kanker, hart- en vaatziekten en staar.
Een hogere inname van vitamine C dan de ADH is in verband gebracht met een toename van het goede HDL-cholesterol, een afname van de oxidatie van LDL-cholesterol, een verlaagde bloeddruk en een verlaagde cardiovasculaire mortaliteit.
De eerste arts die vitamine C op een agressieve manier gebruikte om ziekten te behandelen was Frederick R. Klenner, arts, begin jaren 1940. Dr. Klenner behandelde met succes waterpokken, mazelen, bof, tetanus en polio met enorme doses vitamine C.
Hij heeft meer dan 40 jaar lang enorme doses vitamine C gebruikt in zijn huisartsenpraktijk. Veel artsen die werken met IV vitamine C vinden de behandeling effectiever dan welk vaccin dan ook dat ooit is uitgevonden.
Vitamine C speelt met name een belangrijke rol als antioxidant in de intercellulaire ruimte rondom elke cel. Het heeft ook het vermogen om andere belangrijke antioxidanten zoals vitamine E te regenereren en te optimaliseren.
Het is een in water oplosbare vitamine die wetenschappelijk bekend staat als ascorbinezuur (gereduceerde vorm). De absorptie is relatief efficiënt bij 70-90% voor lage doses. Een teveel aan vitamine C dat niet in het spijsverteringskanaal wordt opgenomen, wordt uitgescheiden. Dit voorkomt overdosering door orale inname.
Mensen zijn een van de weinige diersoorten die geen vitamine C kunnen aanmaken. We zijn afhankelijk van de inname van vitamine C via de voeding om onze voorraden op peil te houden. Veel mensen met een lage inname van fruit en groenten hebben suboptimale vitamine C-spiegels. Het is zelfs zo dat kankerpatiënten vaak zeer lage vitamine C-spiegels hebben.
Het is bewezen dat Vitamine C een van de beste antivirale middelen is die momenteel beschikbaar zijn. Vitamine C kan een breed scala aan gifstoffen neutraliseren en elimineren. Vitamine C verhoogt de weerstand van de gastheer, waardoor het vermogen van het immuunsysteem om bacteriële en schimmelinfecties te neutraliseren sterk toeneemt.
A onderzoek in het American Heart Journal ontdekten dat het risico op hartfalen toenam naarmate de plasmavitamine C afnam; elke toename van de plasmavitamine C-concentratie met 20 .mol/L werd geassocieerd met een relatieve afname van 9% van het risico op hartfalen.
Vitamine C bij kankerbehandeling
In de jaren 1970 waren artsen Ewan Cameron, Nikolaas Campbell en Linus Pauling de eersten die het gebruik van hoge doses vitamine C rapporteerden om terminaal zieke kankerpatiënten te behandelen. Ze ontdekten dat intraveneuze en orale behandelingen de overlevingsduur verhoogden in vergelijking met patiënten die geen behandeling kregen.
Sinds de eerste studies van Cameron en Pauling is het exacte mechanisme van vitamine C tegen kanker bestudeerd en opgehelderd.
Gezien de verschillende functies van vitamine C in het menselijk lichaam, zijn er twee verschillende werkingsmechanismen geïdentificeerd als het gaat om kanker. Ter preventie heeft vitamine C antioxidante effecten die de belangrijkste celstructuur en -functies beschermen.
Het voorkomt ook de vorming van gevaarlijke kankerverwekkende verbindingen. De dosis om een antioxidant effect te bereiken is laag (minder dan 2 gram) en kan worden bereikt door inname via de voeding of orale suppletie.
Het tweede werkingsmechanisme is eigenlijk een pro-oxidant effect. Van doses boven de 15 gram is bewezen dat ze een “pro-oxidant” effect hebben door waterstofperoxide te genereren, dat op zijn beurt selectief kankercellen vernietigt.
Hoge doses vitamine C worden bij voorkeur toegediend aan de gebieden rondom de tumor omdat de vitaminemolecule lijkt op een suikermolecule en kankercellen een verhoogde vraag naar suiker hebben om hun ongereguleerde groei aan te wakkeren.
When in the area surrounding the cells, the vitamin C molecule reacts with a metal ion such as iron or copper and forms a hydrogen peroxide molecule that damages the cancer cell.
Over and above the pro- and antioxidant effects, vitamin C has been shown to regulate cell division via the p53 protein (essential in cancer treatment and prevention), improve immune response, and reduce the severity of cachexia (weight loss due to cancer).
A recent study also found that high dose vitamin C reduced C-reactive protein levels and pro-inflammation cytokines in cancer patients, which in turn had positive effects on tumour markers.
Linus Pauling, PhD, and Ewan Cameron, MD, published a case report about 100 terminal cancer patients who had been treated with high-dose IV and oral vitamin C. The patients who received this therapy survived an average of 300 days longer than a control group of patients with similar disease status, and 22 percent of them lived longer than one year, compared to just 0.4 percent in the control group.
Based on these results, Dr. Pauling convinced the National Cancer Institute (NCI) to evaluate this therapy in a clinical trial of patients with advanced cancer. But when the results were published, vitamin C showed no therapeutic value.
Why? Because rather than using IV and oral vitamin C as Drs. Pauling and Cameron had done, the NCI used oral vitamin C alone. Of course the study failed–it’s impossible to achieve the requisite blood levels with oral doses.
The body tightly controls levels of this vitamin by limiting intestinal absorption. Intravenous administration bypasses this control mechanism, and blood levels rise in a dose-dependent manner.
For example, 10 g of IV vitamin C raises blood levels 25 times higher than the same dose taken orally, and this increases up to 70-fold as doses get larger. Nevertheless, the flawed study gave conventional doctors an excuse to shun vitamin C, and to this day they dredge it up as proof that vitamin C is ineffective as a cancer therapy.
Mark Levine, MD, a researcher at the National Institutes of Health has done a great deal of work on the mechanisms of vitamin C in the treatment of cancer. It was Dr. Levine’s team that figured out exactly how vitamin C kills cancer.
Vitamin C interacts with iron and other metals in the extracellular fluid (as opposed to within the cells) to create hydrogen peroxide. Hydrogen peroxide plays a vital signaling role in the immune system, marshalling white blood cells to sites of injury or disease.
In high concentrations, it does much more. Hydrogen peroxide damages the DNA and mitochondria of aberrant cells, shuts down their energy supply, and kills them outright. Best of all–and unlike virtually all conventional chemotherapy drugs that destroy cancer cells–it is selectively toxic. No matter how high the concentration, vitamin C does not harm healthy cells.
Expectations, Outcomes and Dosage
How much vitamin C is an effective therapeutic dose? Dr. Klenner administered up to 300,000 mg per day. Generally, he gave 350 to 700 mg per kilogram (2.2 pounds) body weight per day. Dr. Klenner emphasized that small amounts do not work.
The dosage and route of administration of vitamin C is essential to determine if it has a direct anti-tumour action or a supportive, antioxidant function. The levels needed to achieve direct tumorcidal effects are at least 200-1000 micromol/L. To achieve these higher anti-cancer levels, IV doses of 25-50 grams are required. 50 grams of IV vitamin C can achieve a plasma level of over 14,000 micromol/L. Oral supplementation is insufficient due to very limited absorption in the digestive tract.
Plasma vitamin C levels peak after 200 mg of oral supplementation, and maximal oral dosing before loose stools occur is around 4 grams. Oral absorption can be increased if doses are split up during the day, taken with a meal, or in a sustained released formula. Even when using the same 10 gram dose, intravenous administration achieved a 50-150 fold greater plasma vitamin C level compared to oral supplementation.
Vitamin C (and in turn hydrogen peroxide) levels peak within 30 minutes after IV administration and then return to normal within 24 hours. This makes the direct anti-cancer treatment effective for only a short period time and therefore frequent treatments are needed.
The benefit of this is that other therapies can be used in short succession after vitamin C without fear of interactions. Most integrative oncologists recommend IV treatments once or twice a week, with oral supplementation on all the other days, for at least 12 months, with regular lab testing to assess tumour markers and progression.
A number of review papers and case studies by integrative cancer physicians and researchers have reported improved cancer survival times and quality of life, and even tumour regression in some cases, after weekly IV vitamin C treatments done consistently over 12 months or longer.
It is also important to note that vitamin C therapy may not work for everyone and for every type of cancer. It is always recommended to consult your Naturopathic doctor to see if vitamin C therapy is right for you.
FDA Wants IV Vitamin C Banned
Now the FDA is reported to be prohibiting small pharmacies from manufacturing or distributing injectable vitamin C. This is regardless of the fact that vitamin C is a powerful healing substance that is great for a lot of health conditions.
Not only is the FDA seeking to eradicate use of IV vitamin C, but they are also working to ban injectable magnesium chloride and injectable vitamin B complex 100 as well. These substances are used to make what is called ‘Myers Cocktail‘, which is used for conditions like chronic fatigue syndrome, hepatitis, AIDS, mononucleosis, and influenza.
A sure sign of a powerful therapeutic agent is when the FDA tries tot shut it down.
Their reasoning has nothing to do with safety, as vitamin C has continually proven to be one of the least toxic nutrients in foods and liquid forms have a safe history of use. Instead, the FDA is banning IV vitamin C because it can’t be patented, and can’t be taken through the FDA’s approval process for a “new drug.”
While oral doses can correct deficiencies and maintain antioxidant levels within the body, IV infusions are required to reach pro-oxidant, anti-cancer plasma levels. To harness maximum benefit, both oral and IV treatments are needed to take advantage of the wide range of anti-cancer effects. While more studies are needed, there is a large body of evidence proving that it is a effective vitamin that can play a major role in an integrative cancer treatment plan.
Bronnen:
sciencedaily.com
vitalitymagazine.com
whitakerwellness.com
mercola.com
smashcancer.com
drmortonwalker.com
Original source: Prevent Disease
“A new study has shown for the first time how limonoids, natural compounds present in lemons and other citrus fruit, impede both ER+ and ER- breast cancer cell growth. This sheds new light on the importance of citrus fruit for breast cancer prevention and supports past studies which showed fruit consumption may lower breast cancer risk.(
Sinaasappelen hebben een verbazend positieve invloed op de gezondheid. Dit effect kan al bereikt worden door het eten van één sinaasappel per dag.
English 
Nederlands 
Deutsch